woe 27-04-'11 Land art in de Flevopolder

Vandaag zijn we met z'n allen met een bus door de Flevopolder gegaan om verschillende land art in ons land te bekijken. We hebben onder andere de aardzee, exposure van Antony Gormley en The Garden of Love and Fire gezien. Over drie, die mij het meest interesseerde zal ik wat vertellen

 Met een lunchpakketje op zak zijn we eerst het werk van Marinus Boezem, de Groene Kathedraal, gaan bekijken. Dit werk kende ik al van plaatjes en internet dus daarom vond ik het leuk om het zelf een keer te zien en ervaren. Het werk bestaat uit twee dingen. Je hebt een positieve en negatieve kathedraal. Bij de positieve kathedraal zijn er bomen geplant en bij de negatieve kathedraal zijn ze juist weg gehaald. Wel heeft Boezem dezelfde maten aangehouden, maar dat ervaar je helemaal niet. Daarom is dit werk een goed voorbeeld dat past bij het thema van dit blok : 'Maat en Schaal'. Waarschijnlijk ervaar je het niet zo, omdat je bij de negatieve kunt zien waar het eindigd. Bij de positieve heb je er geen idee van, omdat je geen leeg veld voor je hebt. In gedachten kun je eindeloos doorgaan.

Het volgende dat we gingen bezoeken was een werk van Richard Serra. Ik vond het echt een typisch stuk voor Serra. Zijn werk is best gemakkelijk te herkennen, omdat hij vaak gebruik maakt van staalplaten. Zijn werk is abstract en simpel, maar het verhaal erachter is vaak groots. Dit werk had te maken met het zeelevel. Het zijn slechts twee platen waaruit het werk bestaat, maar de manier waarop ze staan, heeft een enorme impact. Je voelt de spanning.

Het derde werk dat ik bijzonder en interessant vond was het Observatorium van Robert Morris. Dit is een werk dat helemaal gemaakt om en voor de mens. Hoe dan ook zal Morris rekening moeten hebben gehouden met maat en schaal. Het 'doel' van het werk is te weten en of uit te vinden wanneer de zon op komt en wat de kortste / langste dagen zijn van het jaar. Naast dat effect heeft het een extra dat als je in het midden van de circkel staat, op een steen, dan hoor je jezelf op een andere manier praten. En een klasgenoot die aan de andere kant van het werk staat, kan mij dan horen. Er word in dit werk met de mens gespeeld. Het is een kunstwerk waarbij de mens nodig is om het werk te laten leven.

Een foto van internet verteld de vorm het beste:

Het was een lange dag, maar zeer inspirerend omdat de mens veel als uitgangspunt is gebruikt. Dus de werken kun je heel erg op jezelf betrekken. Leuk!

woe 20-04-'11 Bouwen in Breukelen

Vandaag was met het zonnetje erbij, een erg geslaagde dag! In Breukelen konden we bij bouwbedrijf van Schaik terecht om in groepen van vijf een soort van nutteloos, zonder functie, gebouwtje te bouwen dat mooi is.

Samen met Kris, Timon, Koen en Morag zijn we aan de slag gegaan. We zijn begonnen met nadenken over wat we wilden uitbeelden met het gebouwtje waar op zijn minst twee personen in moeten kunnen. Het thema dit blok is schaal en maat, dus zijn we daarop gaan brainstormen. We wilden iets maken dat het gevoel zou uitdrukken dat je je klein voelt als je erin zou staan. We begonnen met een vierkante houten frame waarop we verticaal een aantal groene balken aan hebben bevestigd. Naast het hout hadden we gipsen planken ter beschikking. We kozen er voor om deze te gebruiken voor de wanden, en hebben ze op willekeurige wijze doormidden gezaagd en zijn daarna van binnen het gebouwtje en vanaf buiten gaan kijken hoe we die op een interessante manier kunnen vast maken zodat je Voor die vloer, die verschillende niveau's heeft, hebben we gebruik gemaakt van bakstenen met een mooie donkere kleur. Dit contrastreerde mooi met de witte gipsplaten die voornamelijk op ooghoogte hingen.

Uiteindelijk hebben we een mooi gebouwtje in elkaar kunnen timmeren en boren, dat van binnenuit interessant was door het zicht naar buiten, dat een mooi materiaal contrast had dat van buitenaf te zien was en daarnaast als extraatje ook nog een mooie lijn had in zijn vorm.

Al met al genoeg redenen voor de jury bestaande uit Rob (HKU) en Nico (van Schaik bouwbedrijf), om ons tot eerste prijswinnaars te noemen!! En we kregen een zeer geschikte prijs; een six-pack heineken bier. Dat hebben we zeker wel verdiend na al dat zware ploegen in de hete, super hete zon!

Dit was een super leuke dag, omdat we lekker actief bezig waren en zelf goed moesten nadenken over wat je nou wilt gaan vertellen met je gebouw. We hadden van 10.00u -14.00u de tijd, en dan moet je wel iets haalbaars bedenken.

Hier een aantal foto's van ons prachtig bouwwerk:

woe 13-04-'11 Het ervaren en meten van ruimtes

Vandaag kregen we een opdracht die je zelfstadig in groepjes van 3 moest uitvoeren. We moesten van drie gebouwen de ruimtes en hun maten ervaren.

Het eerste gebouwen waar we heen gingen was het Centraal Museum in Utrecht. Daar was tevens een leuke tentoonstelling te zien met enorme perspectief tekeningen in potlood. Erg indrukwekkend!


Een aangename ruimte in het museum was ervaarde ik al op het begin. Het is de gang die naar de tentoonstelling toe leid. Het zuigt je er als het ware naar toe omdat de muren en vloer niet recht zijn en omdat er rechts al voorproefjes zijn van wat je gaat zien.

Een nare ruimte vond ik in het tweede gebouw, Catharijneconvent Utrecht. Het is vrijwel aan het begin van het gebouw. Een kleine ruimte van zo'n 3 bij 3, met een heel hoog plafond. Het geeft je beetje opgesloten gevoel. Het gevoel was ook haast niet te fotograferen.

Het derde gebouw dat we bezochten was het infocentrum over het stationsgebied. Het bevatte 1 grote ruimte met verschillende maquettes. Ik vond de ruimte niet zo interessant. Het gedeelte bij de trap naar boven ervaarde ik als rommelig en te veel ruis. De trap naar beneden voelde erg benauwend. Veel indruk heeft het dus niet op me gemaakt.

Een ruimte moet je goed verschalen naar een mens, want wij zullen immers de gebruikers zijn. Het moet kloppen maar vooral goed voelen omdat het om de belevenis gaat. Dus het 1 op 1 uizetten van je ontwerp is zeker geen slecht idee.