Museum Boijmans van Beuningen

Woensdag 22 september ging ons eerste CW uitstapje buiten Utrecht, naar Rotterdam.

Vanaf Rotterdam Centraal, waar we verzamelden, liepen we richting het 'Boijmans van Beuningen' museum. Onderweg liepen we langs een 'slootje' waarlangs allerlei kunst stond. Het ene interessanter dan het andere, maar er bevond zich ook kunst in het water en dat was eigenlijk het enige waar we met zn allen enige tijd bij stil hebben gestaan om er naar te kijken.

De tekst die je in de sloot moet kunnen aflezen is als volgt:
'No matter try again
fail again fail better'

Dit kunstobject is een idee van Job Koelewijn. Het lijkt erop dat de tekst in de sloot zichtbaar is gemaakt door een systeem op de bodem van de sloot die luchtbellen naar de oppervlakte stuurt. De tekst word dus gevormd door luchtbellen. Gewoon een super vet idee dus, alleen jammer dat het lastig te lezen is.

In het Boijmans en Beuningen museum hadden we eigenlijk veel te kort tijd om de boel op ons gemak te bekijken. Er word ons wel gezegd dat we een aantal dingen moesten bekijken. Een daarvan waren de toiletten bij het restaurant in het museum. De toiletten zijn een ontwerp van Joep van Lieshout en ik zal er nooit gebruik van gaan maken. De groene kleur, het materiaal gebruik, het ontwerp.. Het doet me denken aan een eco- toilet. Het idee is wel grappig, hoe mensen erop reageren, maar het is niet mijn ding.

Wat ik wél heel vet vond aan het museum was de garderobe. Weer een andere manier om je jas op te hangen. Enorm veel voordelen. Je hebt geen extra personeel meer nodig die je jas aan neemt, en vervolgens ophangt. Je hoeft dus ook niet te wachten op je beurt. Je kunt gewoon zelf je jas ophangen waar jij wilt.

En natuurlijk hebben we ook Moriccio Catalan gezien.

   

Een onderdeel van het museum was ook de Atelier van Joep van Lieshout bij de onder zee boot loods in Rotterdam. Dit was een schokkende, beetje abnormale tentoonstelling. Ik heb me nog niet goed verdiept in wat hij ermee wilt uitbeelden, maar dat ga ik zeker doen. Want er dwalen allerlei vragen in m'n hoofd. Een voorbeeld van een beeld van hem dat ik schokkend, maar wel interessant vond was een dame die half ligt te creperen.

Ik weet niet wat hij er mee wilt zeggen, maar dat ielige dunne is wel een onderwerp van deze tijd waar nog steeds vaak discussies over zijn.



Kinetische lijn 15-09-'10

Iets wat ieder jaar herhaald word op de HKU te Utrecht en te Hilversum is de 'Kinetische Lijn'. Vandaag was het voor ons zo ver. Samen met de studenten van SD eerste en tweede klassers hebben we door de school een actie = reactie 'lijn' gemaakt.

Zoals bleek was het totaal niet gemakkelijk om per student vijf meter actie = reactie vol te maken. Want je moet er natuurlijk ook rekening mee houden dat je op de personen voor en achter je aansluit. Dus met z'n allen overleggen, uitproberen, balen dat het niet werkt en weer opnieuw opzetten.  Vervolgens zijn we om 14.15u gaan aftellen.

Het tweede deel van de Kinetische lijn was mijn verantwoordelijkheid. En natuurlijk moest hier, de trap op omhoog, het eerste zetje al gegeven worden omdat na de actie geen reactie volgde. We wilden gaan bijhouden hoeveel zetjes er in de gehele lijn gegeven moest worden, maar daar zijn we na 15 meter al mee opgehouden. Kun je nagaan dat het een echte kunst is om zoiets voor elkaar te kunnen krijgen.

Wat ik van deze dag heb opgestoken is om aandachtig en met geduld met je mede studenten samen te werken. En het allerbelangrijkste is dat je er hoe dan ook de lol er altijd blijft inhouden!

-filmpje/ foto's komen nog-

Eerste Culturele Woensdag 08-09-2010

Afgelopen woensdag heb ik mijn allereerste Culturele Woesdag op de HKU beleefd. Met nadruk op 'beleefd', omdat het een actieve dag was waarop je met studiegenoten een plan moest bedenken waar we onder andere zelf deel van uit zouden maken.

Het onderwerp waar alles de gehele dag zowel in het uit te voeren plan als in de toelichting om draaide was 'Barrière'. Een woord waar je veel dingen mee kunt doen met verschillende bedoelingen.

Barrière zul je in eerste instantie een negatieve betekenis geven. Het is tenslotte een belemmering. Maar wat ik op mijn eerste schooldag op de HKU heb geleerd bij de les Vak Oriëntatie is dat je moet leren om iets negatiefs om te zetten in iets positiefs. Dit hebben we kunnen zien bij de werken van een aantal kunstenaars die in de toelichting werden besproken. (Namen komen nog). Vervolgens zijn we met de informatie van de toelichting 's middags in groepjes gaan brainstormen hoe we een barrière kunnen veroorzaken en dit daaran uit te voeren en op beeldmateriaal vast te leggen.

Een van de geweldigste filmpjes, gelukkig al op het internet te vinden, is het volgende:
Foto's maken op het CS van Utrecht

Het is opvallend dat een aantal reizigers bijna het foto moment verstoort, opschrikt en alsnog terug loopt om om de groep poserende studenten heen te lopen. Ze hebben respect en zullen het waarschijnlijk een belemmering vinden maar maken zich er niet druk om. Een ander voorbeeld zijn mensen op straat die flyers uitdelen of 'wervers' die je aanspreken om een donatie te doen voor een goed doel. Ook dit is een belemmering. Een vervelende belemmering, omdat een groot deel van de mensen er met een grote boog omheen loopt.

Barrière is dus niet altijd negatief je kunt er ook het positieve uithalen. Het kan kunst zijn op straat. Het kan mooie, interessante kunst zijn.