Vandaag was met het zonnetje erbij, een erg geslaagde dag! In Breukelen konden we bij bouwbedrijf van Schaik terecht om in groepen van vijf een soort van nutteloos, zonder functie, gebouwtje te bouwen dat mooi is.
Samen met Kris, Timon, Koen en Morag zijn we aan de slag gegaan. We zijn begonnen met nadenken over wat we wilden uitbeelden met het gebouwtje waar op zijn minst twee personen in moeten kunnen. Het thema dit blok is schaal en maat, dus zijn we daarop gaan brainstormen. We wilden iets maken dat het gevoel zou uitdrukken dat je je klein voelt als je erin zou staan. We begonnen met een vierkante houten frame waarop we verticaal een aantal groene balken aan hebben bevestigd. Naast het hout hadden we gipsen planken ter beschikking. We kozen er voor om deze te gebruiken voor de wanden, en hebben ze op willekeurige wijze doormidden gezaagd en zijn daarna van binnen het gebouwtje en vanaf buiten gaan kijken hoe we die op een interessante manier kunnen vast maken zodat je Voor die vloer, die verschillende niveau's heeft, hebben we gebruik gemaakt van bakstenen met een mooie donkere kleur. Dit contrastreerde mooi met de witte gipsplaten die voornamelijk op ooghoogte hingen.
Uiteindelijk hebben we een mooi gebouwtje in elkaar kunnen timmeren en boren, dat van binnenuit interessant was door het zicht naar buiten, dat een mooi materiaal contrast had dat van buitenaf te zien was en daarnaast als extraatje ook nog een mooie lijn had in zijn vorm.
Al met al genoeg redenen voor de jury bestaande uit Rob (HKU) en Nico (van Schaik bouwbedrijf), om ons tot eerste prijswinnaars te noemen!! En we kregen een zeer geschikte prijs; een six-pack heineken bier. Dat hebben we zeker wel verdiend na al dat zware ploegen in de hete, super hete zon!
Dit was een super leuke dag, omdat we lekker actief bezig waren en zelf goed moesten nadenken over wat je nou wilt gaan vertellen met je gebouw. We hadden van 10.00u -14.00u de tijd, en dan moet je wel iets haalbaars bedenken.
Hier een aantal foto's van ons prachtig bouwwerk:
woensdag 20 april 2011
maandag 18 april 2011
woe 13-04-'11 Het ervaren en meten van ruimtes
Vandaag kregen we een opdracht die je zelfstadig in groepjes van 3 moest uitvoeren. We moesten van drie gebouwen de ruimtes en hun maten ervaren.
Het eerste gebouwen waar we heen gingen was het Centraal Museum in Utrecht. Daar was tevens een leuke tentoonstelling te zien met enorme perspectief tekeningen in potlood. Erg indrukwekkend!
Een aangename ruimte in het museum was ervaarde ik al op het begin. Het is de gang die naar de tentoonstelling toe leid. Het zuigt je er als het ware naar toe omdat de muren en vloer niet recht zijn en omdat er rechts al voorproefjes zijn van wat je gaat zien.
Het eerste gebouwen waar we heen gingen was het Centraal Museum in Utrecht. Daar was tevens een leuke tentoonstelling te zien met enorme perspectief tekeningen in potlood. Erg indrukwekkend!
Een aangename ruimte in het museum was ervaarde ik al op het begin. Het is de gang die naar de tentoonstelling toe leid. Het zuigt je er als het ware naar toe omdat de muren en vloer niet recht zijn en omdat er rechts al voorproefjes zijn van wat je gaat zien.
Een nare ruimte vond ik in het tweede gebouw, Catharijneconvent Utrecht. Het is vrijwel aan het begin van het gebouw. Een kleine ruimte van zo'n 3 bij 3, met een heel hoog plafond. Het geeft je beetje opgesloten gevoel. Het gevoel was ook haast niet te fotograferen.
Het derde gebouw dat we bezochten was het infocentrum over het stationsgebied. Het bevatte 1 grote ruimte met verschillende maquettes. Ik vond de ruimte niet zo interessant. Het gedeelte bij de trap naar boven ervaarde ik als rommelig en te veel ruis. De trap naar beneden voelde erg benauwend. Veel indruk heeft het dus niet op me gemaakt.
Een ruimte moet je goed verschalen naar een mens, want wij zullen immers de gebruikers zijn. Het moet kloppen maar vooral goed voelen omdat het om de belevenis gaat. Dus het 1 op 1 uizetten van je ontwerp is zeker geen slecht idee.
woe 06-04-'11 Tilburg
Tilburg is in dit blok denk ik voor velen een interessant uitje geweest. Ondanks het vele lopen heb ik erg veel leuke en inspirerende pleinen, parken, centrum, details etc gezien. Je vergelijkt het ene plein met het andere en leert ervan dat je soms maar heel weinig hoeft toe te voegen of veranderen om het geheel kloppend te maken.
Maar er zijn ook mensen die hierin fouten kunnen maken. Dat het dus geen geheel word, maar alleen losse elementen zijn.
We zijn ook het museum de Pont binnengelopen. Een museum voor hedendaagse kunst. Ik vond het een prettig museum omdat er van alles wat te zien was. Ook super tof dat er werk van Anish Kapoor en Richard Serra. Dit zijn namelijk namen die in mijn referentieboek voorkomen, en dan is het leuk om hun werk ook eens een keer zelf in het echt te mogen ervaren. Richard Serra had ik al eens eerder gezien in het Kroller Muller museum. Maar Kapoor was nieuw voor me. En wat een fascinerend werk gelijk. Het vraagt om aandacht en achteraf is er ongeloof. Een voorbeeld is het 'gat' in de vloer. Tot je je er hand in steekt, geloof je pas dat het echt een gat is in plaats van een zwart vlak. Verder vind ik de op elkaar gestapelde borden ook een interessant werk. Het geeft pas een effect af als je er omheen loopt. Iemand heeft het effect proberen vast te leggen op film, maar dat werkte niet helaas.
Dat vind ik leuk van de hedendaagse kunst in het museum: het speelt met je. En zo zou het ook moeten zijn in de architectuur. Dat houd het interessant.
Een aantal beelden van de dag:
Maar er zijn ook mensen die hierin fouten kunnen maken. Dat het dus geen geheel word, maar alleen losse elementen zijn.
We zijn ook het museum de Pont binnengelopen. Een museum voor hedendaagse kunst. Ik vond het een prettig museum omdat er van alles wat te zien was. Ook super tof dat er werk van Anish Kapoor en Richard Serra. Dit zijn namelijk namen die in mijn referentieboek voorkomen, en dan is het leuk om hun werk ook eens een keer zelf in het echt te mogen ervaren. Richard Serra had ik al eens eerder gezien in het Kroller Muller museum. Maar Kapoor was nieuw voor me. En wat een fascinerend werk gelijk. Het vraagt om aandacht en achteraf is er ongeloof. Een voorbeeld is het 'gat' in de vloer. Tot je je er hand in steekt, geloof je pas dat het echt een gat is in plaats van een zwart vlak. Verder vind ik de op elkaar gestapelde borden ook een interessant werk. Het geeft pas een effect af als je er omheen loopt. Iemand heeft het effect proberen vast te leggen op film, maar dat werkte niet helaas.
Dat vind ik leuk van de hedendaagse kunst in het museum: het speelt met je. En zo zou het ook moeten zijn in de architectuur. Dat houd het interessant.
Een aantal beelden van de dag:
Abonneren op:
Posts (Atom)